هر موضوعی و یا هر مشکلی در تکنیک ها،کاراته تئوریک،و معنی لغت ها داشتید از این کتاب بیابید. این کتاب بسیار قابل استفادست و حاصل 4 سال تلاش و تحقیق بوده.
پدید آورنده:امیررضا ریسمانچی
سال نشر:1390
ناشر:انتشارات احرار
قیمت پشت جلد:3000 تومان
تعداد صفحات:120 صفحه

میتوانید این کتاب را از سایت معتبر آدینه بوک تهیه فرمایید
برای خرید اینجا کلیک کنید
کتاب "معنی کاراته" شاهکار سنسی گیچن فوناکوشی در حال ترجمه است و بزودی در اخیار محققان و کاراته دوستان قرار خواهد گرفت

رسيدن به درجه شودان ( دان يك(
از:ريچارد بايلرجن
هر فردي تنها يك بار به” درجه دان” يك مي رسد.آرزوي بسياري از
افراد حتي آنهايي كه كاملاً با فنون كاراته آشنايي ندارند،اينست كه بتوانند به
درجه شودان نائل شوند .آنها آرزوي كمربند سياه شده را مي كنند كه فقط در عرض سه يا
شايد پنج سال به آن رسيده اند,تا بگويند ما در اين رشته ديگر ماهر (استاد)شده ايم
.جاي تأسف است كه چنين افرادي هنوز به طرز تلقي جامعي از اين هنر دست نيافته
اند.اگر چه شايد فنون كاراته را خوب انجام دهند,ولي آنها نمي دانند كه همانطور كه
بدن و مهارتهاي تكنيكي شان به درجه اي از استادي رسيده است ,عقل وفهم آنها نيز
بايد به همان درجه از آگاهي و دانايي رسيده باشد.مقوله كاراته به معني ”انجام” دادن تكنيك به صورت
ماهرانه نيست بلكه يعني از سر تا پا كاراته ”بودن”در واقع رسيدن به شودان فقط
داشتن مهارت در فنون وتكنيكها نيست و بايد دقت كنيم كه ’دان’مفهوم ديگري دارد.
”دان”دو مفهوم دارد كه معمولا در باشگاههاي تمرين از آنها
چشم پوشي مي شود.اول شاگرد,دوم ”فرد”.در اين رابطه كسي كه به درجه شودان مي رسد را
مي توان با شاگرد اول مقايسه كرد.شودان به معني استاد و كارشناس نيست بلكه مرحله
اي است كه هر كس براي ياد گرفتن ”كاراته”واقعي بايد از اين مرحله شروع كند.بهترين
برداشت از معناي دان را در فنون جنگي ژاپني و حرفه هاي ديگر ژاپني ها مشاهده مي
كنيم .ممكن است كسي درجودو,كندوكيودووغيره شودان شود وممكن است فرد ديگري دربازي
شطرنج يا حرفه باغباني.در تمام اين فعاليت ها ”به درجه شودان رسيدن”به منزله
توانايي براي شروع يادگيري بوسيله پرسش و سوال است.
”به درجه شودان رسيدن”تا اندازه اي معادل فارغ التحصيل شدن
از دبيرستان مي باشد.كسي كه آرزوي يادگيري بيشتري دارد ,هنوز دانشگاه را در پيش رو
دارد.دو سال اول دانشگاه را شايد بتوان به نيدان دان دو يا شاگرد كلاس دوم تشبيه
كرد.كسي كه دانشگاه را تمام كرد ,به درجه سان دان (دان3)رسيده است. در اين مرحله
از مهارت وشناخت فرد مي تواند به تدريس بپردازد ولي هنوز يك مدرسه تكميلي و مهارتي
در پيش روست,اگر او واقعاًبخواهد در اين هنر به درجه استادي برسد.اگر فرد ادامه
دهد و اين درجه را به دست آورد به او يادان (دان4)مي گويند.و اگر كار
تدريس را ادامه بدهد تا درجه دكترا را بگيرد به او گودان (دان5) گويند.او استاد حرفه
خود مي شود.البته در مقام ودرجه يادان و گودان كه جزء درجه هاي ”رشني”هستند,آنها
همانطور كه معلمند, شاگردنيزمي باشند.يعني براي كسي كه حتي دكتراي خود راگرفته است
,اين پايان تحصيل اونيست.آنها ابتدا به صورت آنترن خدمت مي كنند,سپس تحصيلات خود
را تا فوق دكترا ادامه مي دهند وبعد در مورد حرفه خود با عقل وخرد خود كمك مي
كنند.به اين مراحل,”كيوشي”گويند درواقع درجات استادي بزرگ , روكودان وبالاتر هستند.
درك دوم از دان ”اولين مرد يا زن”شدن است.در اين رابطه تمام
درجات ”كيو”براي كودكان است .نبايد اشتباه برداشت شود . دان وكيو مراحل به ترتيب
زماني پيشرفته ,نيستند.وجه تمايز بين دان وكيو بين فرد مسن تر و فرد جوانتر
نيست.درجه كيو كه درمورد جوانها يا كودكان به كار مي رود , اشاره دارد به مرحله اي
از مهارت و شناخت حرفه و نه سن فرد. دقيقاًمثل وقتي كه, كلمه تازه وارد را براي
تشريح فردي كه هنوز در انجام عملياتي بي تجربه است , به كار مي بريم . اعضاي جديد , مي
توانند بين 17 تا 36 سال سن داشته باشند.به همين ترتيب نبايد غير معقول باشد اگر
فرد 38 ساله اي را در باشگاه تمرين ببينيم كه داراي درجه كيو باشد
.
بنابراين درجات كيو براي آنهايي است كه در تجربه و شناخت
كاراته ”جوان ”هستند به درجه شودان رسيدن به معناي ”بزرگ”شدن در اين موارد
است.بدين معني كه فردي از نظر روحي به بلوغ مي رسد و در تكنيكهابه اندازه كافي
ماهر مي شودتا جائي كه به ”بزرگان ”بپيوندد.دوباره اين بدان معنا نيست كه فرد
به درجه كارشناسي رسيده,بلكه بدين معني است كه ازاوديگراتخاذ تصميم جدي براي ادامه
تحصيلات انتظارمي رود.اين فرد بوسيله افراد ديگري مثل خود او تدريس مي شود.در
باشگاههاي سنتي رايج است ك مثلاً سن سي با شاگرد تازه وارد صحبت نمي كند و به او تدريس
نمي كند تا زماني كه شاگرد به درجه شودان برسد. دستورات و تدريس هاي درجات كيو
بوسيله سمپاي,براي كمربندهاي پايين تر اجرا مي شوند و به اين ترتيب اشتباهات و
خطاهايي كه فرد تازه كار مرتكب مي شد ديگر تكرار نخواهد شد.
درك ديگري از دان نيز وجود دارد كه در خيلي از باشگاهها
واقعاً به آن توجه نمي شود .براي درك آن ما بايد مختصر تلاشي بكنيم تا اهميت
خانواده رادر جوامع شرقي بفهميم. براي مردم مشرق زمين,خانواده ,مركز زندگي است
.اين احساس را مي توان به وضوح در كودكان آنها مشاهده كرد.تولد هر كسي به معني
مديون شدن او به خانواده خود است.او همچنين به خواهر و برادر ,پدربزرگ,مادر بزرگ و
تمامي بستگان كه فاميل او را تشكيل مي دهند ,مديون است و نه تنها به امنيت غذايي
بلكه به پرورش و رفاه ايشان نيز وابسته است .اين چنين اهميت دادن به خانواده جزء
اصول كونفوشنيسم و شينتو مي باشد كه درراستاي بوديسم درواقع استحكام اخلاقي ژاپني
ها راباعث مي شوند.اين وضعيت با همان ترتيب به باشگاههاي تمرين آنها نيز
منتقل شده است .
سن سس معناي آموزگار راندارد.در ژاپن احترام به افراد مسن از
اهميت خاصي برخوردار است .براي مردم مشرق زمين ,مسن يا پير بودن يعني
فرد به اندازه كافي عاقل بوده است كه توانسته تا اين حد عمر كند . برخي ممكن است
پدربزرگ خود را سن سي يا “فرد محترم “صدا بزنند . آنچه كه به تنهايي موجب مي شود
به او احترام بگذارند, توانايي او رد بقاوغلبه بر مشكلات است . او حتماًاززندگاني
دراز خود درسهاي زيادي گرفته است . پس چيزهاي زيادي براي ياددادن به جوانها دارد.
به طور مشابه سمپاي به معناي ساده ارشد است ونه سابقه مانند سن سي , ممكن است كسي
عموي خود را سن سي برادر بزرگ خود را سمپاي خطاب كند.
اگر بخواهيم از ديد بزرگان دان رادرك كنيم بايد به آن صورت
زمينه وقرينه اين حس قوي خانوادگي شرقي نگاه كنيم.درواقع به درجه شودان يعني قبول
شدن در خانواده باشگاه به عنوان يك عضو بالغ ,درجه اي از شناسايي ومسئوليت است.اما
در تنهايي وانزوا رسيدن به آن ممكن نيست .اينكه كسي تمام فنون و مهارتهارا ياد مي
گيرد ,بخاطروجود او در خانواده باشگاه مي باشد.بدون داشتن سن سي وسمپاي ممكن نيست
بتوان حرفه كسي راهيچوقت ياد گرفت.اين بخاطراين است كه درمشرق زمين افراد به سن سي
وسمپاي احترام مي گذارندو نسبت به باشگاه خود متعهد و وفادار هستند. آنها باشگاه
را مانند اعضاي خانواده خود مي پندارند.ممكن است,جدا از انها در پيدا كردن راه
كاملاًناتوان شوند.
پس معلوم شد كه راه زيادي براي رسيدن به مرتبه شودان وجود
دارد تا رسيدن به مرتبه شودان وجود دارد تا رسيدن به يك فرد ماه در كاراته. رسيدن
به مقام شودان به معناي تبديل شدن به يك شاگرد كامل در مورد حرفه خود وبزرگ بالغ
در خانواده خود مي باشد.اين شروعي است براي رشد در فهم وادراك,رقابت,مسئوليت
پذيري,فروتني و تواضع,ادب ,وظيفه, وفاداري و تمام موارد بزرگ و پر جنبه ديگر
بوشيدو,كه براي مردم مشرق زمين پايه و اساس شخصيتي استوار است . رسيدن به رتبه
شودان اولين قدم بزرگي است كه براي وصول به انسان كامل بايد برداشته شود.
قسمت اول
چگونه تنفس مي كنيم
تنفس براي تمام موجودات زنده يك مسأله حياتي است.
انسان، حيوان،پرندگان، حشرات وحتي گياهان براي انجام عمل تنفس به اكسيژن
احتياجدارند. با اين وجود موجودات مختلف بطور متفاوتي تنفس ميكنند. بعضياز طريق
ششها وگروهي از طريق پوست تنفس ميكند براي مثال كرم خاكي ازطريق پوست تنفس
ميكند. آيا ميدانيد انسان چگونه تنفس مينمايد و درهنگام عمل تنفس چه اتفاقاتي
در بدن رخ ميدهد؟
انسان هوا را ازطريق دهان يا بيني استنشاق ميكند كه عمل دم
گفته ميشودو هواي استنشاق شده ازطريق ناي ونايژه به ششها ميرسد انسان داراي دو
شش در قفسه سينه ميباشد. ششها از بافتهايي تشكيل شدهاند كه از نظرشكل مانند
كيسههاي نرم هستند. بعد از نايژه هواي دم به نايژكها و بعد بهكيسههاي هوايي (كه
درون ششها به تعداد زياد وجود دارد) ميرود.
با استنشاق هوا، كيسههاي هوايي از هوا پر شده و بزرگ
ميشوند و در موقعخروج هوا اين كيسهها جمع و منقبض ميگردند. در اطراف كيسههاي
هواييشبكهاي از مويرگهاي خوني قرار دارد، در هنگام عمل دم هوايي كه دارايمقدار
زيادي اكسيژن است به داخل كيسههاي هوايي وارد ميشود و درمجاورت مويرگها قرار
ميگيرد چون فشار اكسيژن كيسههاي هوايي بيشتر ازفشار اكسيژن خون وريدي است, تبادل
اكسيژن صورت ميگيرد تا فشاراكسيژن هر دو برابر شود. در نتيجه اكسيژن وارد خون
وريدي گرديده و بههمين ترتيب نيروي دي اكسيد كربن موجود در خون بر اثر اختلاف
فشار بهداخل كيسههاي هوايي نفوذ ميكند در نتيجه هواي بازدم خارج شده دارايدي
اكسيد كربن بيشتري ميباشد.
اكسيژن وارد شده به بدن توسط سيستم گردش خون در بدن جريان
يافته وباعث سوختن مواد غذايي ميشود در طي فرآيند سوختن، دي اكسيد كربن،آب و مواد
ديگري توليد ميشود كه به طرق مختلف از بدن دفع ميشوند.در اثر اين فرآيند، انرژي
و حرارت در بدن توليد ميشود كه براي انجامكارهاي مختلف روزانه مصرف ميگردد.
در هنگام انجام كارهاي بدني و تمرين، بدن احتياج به انرژي
بيشتر و در نتيجه به اكسيژن بيشتر دارد، به همين علت در موقع انجام تمرينات سخت
بدنيسرعت تنفس بيشتر ميشود و به طور طبيعي يك نوزاد شصت بار در دقيقه،يك نوجوان
پانزده ساله، بيست بار در دقيقه و يك فرد بزرگسال شانزده تا هيجده بار در دقيقه
تنفس ميكند.
چرا احساس خستگي مي كنيم
معمولاً بعد از انجام كارهاي روزانه همه ما احساس خستگي
ميكنيم.
همچنين احساس خستگي پس از دويدن، شنا كردن و تمرين نمودن
نيزايجاد ميشود، آيا ميدانيد اين احساس به چه علت ايجاد ميشود؟
همانطور كه ميدانيد در هنگام هضم غذا، از اكسيداسيون و
سوختن مواد غذايي (بخصوص كربوهيدراتها) قندهاي سادهاي بنام گلوكز ايجاد ميشودكه
در صورت عدم مصرف فوري آنها به صورت گليكوژن در كبد و عضلاتذخيره ميگردد.
گليكوژن منبع حرارت و انرژي براي انقباض عضلات است،در اثر اكسيداسيون گليكوژن،
اسيد پيروويك توليد ميشود. در هنگام انقباضعضلات در صورتي كه مقدار زيادي اكسيژن
لازم باشد، در اثر اكسيداسيون،اسيد تبديل به دي اكسيد كربن و آب ميشود در اين
تبديل است كه انرژيبراي كار عضلات ايجاد ميگردد.
اما در صورتيكه اكسيژن به قدر كافي در اختيار عضلات نباشد
اسيدپيروويك تبديل به اسيد لاكتيك ميشود، اسيد لاكتيك توليد شده ظرفيتكار عضلات
را كاهش ميدهد و براي عضلات همانند سم عمل ميكند وسبب خستگي عضلات ميگردد.
در هنگام تمرين شديد با اينكه اكسيژن زيادتري به بدن ميرسد
اما گاهي ايناكسيژن كافي نبوده و در نتيجه بعلت كاهش اكسيژن، اسيد لاكتيك
ايجادميشود كه در عضله جمع گشته و وارد خون و مايع بين سلولي شده وسببخستگي بدن
وحتي مغز ميگردد.
اسيد لاكتيك توليد شده مركز تنفس را تحريك ميكند تا اكسيژن
بيشتري در اثرتنفس به عضلات برسد، از اين رو هنگام تمرينهاي شديد ودويدن
تنفسشديدتر ميشود.
دانشمندان معتقدند كه خستگي فقط يك فرآيند شيميايي نيست،
بلكه يكفرآيند بيولوژيكي نيز ميباشد. خستگي مكانيسم دفاعي بدن است كهتوسط آن
ميتوان فهميد كه بدن نياز به استراحت دارد.
خواب يك راه مؤثر براي رفع خستگي است، اين پديده سلولهاي
آسيب ديدهبدن را بازسازي ميكند ودر طي تنفس مقدار مناسبي اكسيژن وارد بدنميشود
كه اسيد لاكتيك توليد شده مجدداً به گليكوژن تبديل ميشود ومادوباره احساس تازگي
وفعال بودن ميكنيم، كمبود گليكوژن را كه در اثرخستگي ايجاد ميشود ميتوان توسط
خوردن مقداري غذا جبران كرد وبههمين علت است كه يك فرد خسته معمولاً احساس گرسنگي
ميكند.
قسمت دوم
تنفس صحیح هنگام تمرینات ورزشی
تنفس، روش دم و بازدم یکی از مهمترین موضوع ها، هنگام انجام تمرینات و حرکات ورزشی هستند. تنفس صحیح و درست می تواند انرژی زیادی را برای بدن حفط کند و همچنین بدن را سالمتر نگه دارد.
در حالی که
روش غیر صحیح آن می تواند انرژی زیادی از بدن بگیرد و به سلامت بدن آسیب وارد کند.
تنفس صحیح همچنین باعث می شود تا انتقال و تامین خون از قلب به رگهای بدن، بهتر و
مرتبتر انجام پذیرد. این موضوع به عملکرد بهتر سیستم لنفانی انسان نیز کمک می کند.
فراموش
نکنید که التبه نوع هوایی که تنفس می کنید نیز بسیار مهم است. هوای تنفس شونده -
بویژه هنگام انجام تمرینات و حرکات ورزشی - می بایست پاک و غیر آلوده باشد.
روش
صحیح تنفس
توجه
داشته باشید که هنگام تمرینات ورزشی، تنفس خود را ریتمیک و از روی نظم کنترل کنید.
همچنین دقت کنید که تا حد امکان آرامش را حفظ کنید و از تند نفس کشیدن جلوگیری کنید.
سعی
نکنید تا با دهان نفس بکشید. البته برای خارج کردن سریعتر هوا می توانید از دهان
استفاده کنید، اما برای کشیدن آن اصلا" از دهان استفاده نکنید. بکارگیری دهان
برای عمل دم باعث می شود تا هوا به حجم نامشخص (زیاد) وارد بدن گردد
بدن اینکه فیلتر شود. بینی با فیلترهایی که در قسمت ورودی خود دارد، هوای دم را
پاک سازی می کند. همچنین بینی با حجم کمتری که دارد باعث می شود تا حجم هوای دم
کنترل شده و به مقدار مورد نیاز باشد.
تنفس
از دهان باعث خشکی دهان و گلو می شود که این موضوع به خشک شدن آب بدن و کسری انرژی
کمک می کند.
روش
توصیه شده اینست که دم از راه بینی و بازدم از راه دهان انجام گیرد. در این روش
البته بهتر است که هنگام کشیدن هوا، دهان کاملا" بسته باشد. البته روش دم و
بازدم از راه بینی بیشتر توصیه می گردد. در این حالت دهان در هر دو حالت (دو و
بازدم) کاملا" بسته است.
اما
چگونگی تنفس نیز امری بسیار مهم است. برای کشیدن تنفس، نگه داشتن نفس در بدن و
بیرون دادن آن مدت زمانی نسبی لازم است تا حرکت ریتمیک حفظ گردد، که این موضوع در
هنگام انجام تمرینات امر مهمی است. همانطور که قبلا" نیز اشاره شد، آرامش در
تنفس لازم است تا حفظ گردد.
بعد
از انجام تمرینات و یا هنگام استراحت بین هر تمرین، سعی کنید تا به صورت عمیق در
روش زیر چند مرتبه تنفس کنید:
اگر
برای مثال یک ثانیه را صرف کشیدن نفس عمیق می کنید، چهار برابر آنرا (چهار ثانیه) می بایست برای نگه داشتن نفس در بدن صبر کنید. سپس در زمان
دوبرابر آن (دو ثانیه) باید نفس را بیرون دهید. این
مدت زمانها بستگی به نوع نفس کشیدن شما دارد. اما نسبتها می بایست رعایت شوند.
یعنی اگر دم دو ثانیه به طول انجامد، نگه داشتن آن باید هشت ثانیه طول کشد و بازدم
نیز چهار ثانیه.
این
نوع روش تنفس چه برای کسانی که ورزش می کنند و چه کسانی که نمی کنند، در روز سه
مرتبه ده باری توصیه می شود. یعنی ده بار صبح، ده بار عصر و ده با قبل از خواب.
تغذیه
نیز نباید فراموش شود. اشخاص ورزشکار می دانند که هنگام ورزش نباید معده یا روده
شان پر باشد. چرا که این موضوع به غیر از مشکلاتی که به سلامت انسان وارد می کند،
باعث فشار به ریه نیز می شود.
زياد اين بخش، فدراسيون کاراته امورمربوط به سبکهاي آزاد را عهده دار است.
هنر رزمي کاراته در سال 1342 وارد ايران
شد.
بنيانگذار كاراته ايران آقاي فرهاد وارسته هستند و
اولين نفري که در کشور مان توانست موفق به اخذ کمربند مشکي گردد آقاي مرتضي
کاتوزيان بود که در خرداد سال 1349 به اين امر نائل گرديد.
کاراته با سبکهاي کان ذن ريو، شوتوکان و
وادوريو در ايران شروع به کار نمود ولي به تدريج سبكها گسترش يافت بطوريكه هم
اکنون 47 سبک بصورت رسمي درايران فعاليت مينمايند.
در سال 1351 آکادمي کاراته به عنوان اولين باشگاه رسمي کاراته
کشور کار خود را بصورت منسجم و کلاسه شده آغاز نمود.
در سال 1352 براي اولين بار تيم ملي کاراته کشورمان شکل
گرفت که با هزينه شخصي به دومين دوره مسابقات جهاني که در پاريس برگزار مي شد
اعزام گرديد و موفق به کسب مدال برنز کوميته تيمي و عنوان پنجمي اين دوره از
مسابقات شد.
در سال 1353 فدراسيون کاراته ايران شکل گرفت که مسئوليت آن
از سوي سازمان ورزش وقت به آقاي فرهاد وارسته واگذار گرديد.
امروزه فدراسيون کاراته متولي امور مربوط به سبکهاي آزاد کاراته نيزهست
که به دو شکل رينگي و غير رينگي
فعاليت مينمايند. لازم به ذکر است اين دو رشته در جهان از
طريق سازمانهاي غير متمرکز رهبري ميگردد. اما در کشورمان با توجه به جمعيت


